پيام عزيزم،
دو سه روزی که بيمار بودم نتوانستم وبلاگ بخوانم، امشب اين نوشته را خواندم، حيف!
حيف توست که به جای کار ايجابی و توليد فرهنگ به سلابی بيفتی. يادت باشد ما يک دشمن مشترک داريم و آن هم جمهوری اسلامی‌ست، يک وطن هم داريم که نامش ايران است. ايران سراسر مهر مادران.
کاش هرگز به اين وادی ها وارد نشوی. البته صلاح ملک خويش خسروان دانند.

راستي من هنوز معتقدم اين پروانه هه خانومه...چرا اصرار داري به نر بودنش؟؟؟

پيام گل انگار اين بار نوبت من است كه آن جمله معروف را بگويم: كي شما را اين جوري عصباني كرده؟ اين نو دولتان را بر خر خودشان نشان...