اين‌جا چه خبره؟
اين زني به نام سياوش كامنت‌هايي كه براي آقاي سلامي و كلامي مي‌ذاره حال و هواي به‌تري از پست‌هاي خودش داره!
؛)

كمى دير است، شايد گفتنى ها را خود گفته باشيد! ولى باز هم مي نويسم پيام عزيز :

آسمان پر از ياس او هرگز از رفتن گلها خبر نداشت.
تنها گل بود و عطر گل
گلهايي كه با وجودشان در زمان زيبايند.
مى دانى، گلها را هرگز نبايد چيد....با گلها بايد تنها در زمانِ بودنشان زندگى كرد.
شايد عطر خوش خانه اش را از او گرفته اى؟!
تا به حال به سايهء بادبادكها انديشيده اى؟
سايه اى كه مي تواند حتي زيبايى ياس را از ياد بدزدند....!

به او آرزوى پرواز با بادبادكهايت را هديه كن
شايد روزى با هم در آسمان ياسها همسفر شويد.

كامه

دستانت را در ياسها پيچيده بودي
بي سر و دست آمده بودي
و عشق سلامي بود كه در آغوش من خفته بود
از چشمان تو باران كلام جاري شد
گردبادي به پا شد
و آن دوري جاودانه از باغهاي ارم به آغوش من و تو فرود آمد.......
زني به نام سياوش

يک بغل ياس برای روز تولدت، که گذشت .
و تو دستان خالی پر فاصله ام را
به لبخندی، از ياد بردی!

تولدت مبارک باد، زنی به نام سياوش

و دلم در آن سراب
آرزوی پروازی دوباره در حياط تنهايی
ترا دارد.....