زنان و چادری چون خيمه

کانال يک تلويزيون آلمان گزارشی از فعاليت يک کارگردان تئاتر آلمانی در تهران پخش کرد.
هلنا والد من (کارگردان تئاتر) معتقد است که: «توی ايران، زنان بدون چادر حق در آمدن از خانه ندارند. پوشش آنان و يا همان چادر به منزله خيمه است. و هميشه با اين سئوال در کلنجارم که زنان چگونه می توانند، اسارت در اين خيمه را تحمل کنند؟
زنانی با پوشش های خيمه ای به من گفته اند که بالاخره ما با اين شرايط مواجهيم، و علی رغم اين مسئله، روزمره و هر آنچه می خواهيم را به پيش می بريم. من در اين نمايش می خواهم اين نوع حجاب، و معضل را طرح موضوع کنم. زنانی که به مثابه انبوهی ماده و بی شکل، خودشان را در اين چادر به شکل يک ماده ی بی فرم می بينند.»
در ميان بازيگران زن اين نمايش، و از دريچه ی خيمه هايی که بازيگران را چون چادرهای زنانه حبس کرده بود چهره "پانته آ بهرام" پيدا بود. طراحی صحنه و انتخاب نوع خيمه هايی  که قابليت حرکتی داشت در نوع خود بی نظير بود.
اين نمايش به همت انيستيتو "گوته" حمايت می شود و به زودی در مونيخ به صحنه خواهد رفت. و تلاش می شود که در جشنواره تئاتر فجر سال 1383 اجرا شود. هر چند که اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران با عنوان نمايش (زنان و چادری چون خيمه) مخالفت کرده است و (نامه هايی از درون خيمه) را برای اين نمايش بيشتر می پسندد!
اين نمايش با بازيگران ايرانی خود به زبان انگليسی اجرا خواهد شد.